Je hoeft het niet alleen uit te zoeken.
Soms weet je dat er iets moet veranderen, maar nog niet wat. Dan kan het helpen als iemand naast je staat en met je meekijkt.
Misschien weet je niet precies wat er speelt. Je merkt alleen dat iets niet meer werkt.
Je hoeft niet eerst te weten wat er aan de hand is om ergens te mogen beginnen.
Je hoofd blijft doorgaan
Zelfs wanneer je probeert te ontspannen, blijft er van alles door je hoofd gaan.
Dingen kosten meer
Wat normaal vanzelf ging, vraagt ineens meer energie, aandacht of geduld.
Je herkent jezelf minder
Thuis of op je werk reageer je anders dan je van jezelf gewend bent.
Dat is geen probleem. Dat kan juist het begin zijn.
Wat je ziet, is niet altijd waar het werkelijk over gaat.
Misschien stel je dingen uit, trek je jezelf terug, raak je sneller geïrriteerd of loop je steeds tegen hetzelfde aan.
Dan lijkt het logisch om vooral dát te willen veranderen. Maar wat als het gedrag alleen laat zien dat er iets anders speelt?
- Bang zijn om iets kwijt te raken.
- Te veel verantwoordelijkheid dragen.
- Twijfelen aan jezelf.
- Blijven voldoen aan verwachtingen van anderen.
- Zo lang doorgaan dat je niet meer weet hoe het anders kan.
En wat als je al doet wat iedereen je adviseert?
Soms is een eenvoudig advies precies wat je nodig hebt. Maar soms probeer je het allemaal al en verandert er nauwelijks iets.
Daar word ik nieuwsgierig naar. Niet omdat ik het antwoord voor jou heb, maar omdat we samen verder kunnen kijken dan wat als eerste zichtbaar is.
Als alles door elkaar loopt, hoef je niet meteen te weten wat de oplossing is.
Soms helpt het al om wat door elkaar loopt weer één voor één zichtbaar te maken.
Soms begint vooruitkomen met zien waar je staat.
Een label vertelt iets. Maar nooit het hele verhaal.
Een naam kan duidelijkheid geven. Maar twee mensen met dezelfde klachten kunnen iets totaal anders ervaren en nodig hebben.
Ik stel geen diagnoses en bepaal niet welk label bij je past. Ik ben vooral nieuwsgierig naar wat er bij jou achter dat label gebeurt.
Daarom begin ik liever niet met: “Wat heb je?”
Maar met: “Wat gebeurt er met je?”
Niet ieder gesprek hoeft zwaar te zijn om ergens over te gaan.
Je hoeft niet binnen te komen met een duidelijke hulpvraag of een verhaal dat al helemaal klopt.
Je mag zoeken naar woorden, ergens omheen praten of gewoon even stil zijn. Soms ontstaat pas tijdens een gesprek waar het werkelijk over gaat.
Jij houdt de regie. We beginnen waar jij bent en kijken van daaruit verder.
Een goed gesprek heeft geen spreekkamer nodig.
Voor de één voelt de eigen keukentafel vertrouwd. Voor de ander praat het makkelijker tijdens een wandeling.
Buiten zijn, bewegen of juist ergens rustig zitten kan ruimte geven aan een gesprek zonder dat het meteen zwaar hoeft te voelen.
We kiezen niet wat hoort. We kijken naar wat voor jou werkt.
Na alle kilometers die ik inmiddels tijdens gesprekken door de natuur heb gemaakt, had ik bijna ook voor boswachter kunnen afstuderen.
Ik hoef jouw antwoord niet te hebben om je te helpen het te vinden.
Daarom werk ik niet vanuit een vast stappenplan. Ik luister, stel vragen en kijk samen met jou naar wat er werkelijk nodig is.
Eerst begrijpen
Niet meteen invullen of oplossen. Eerst begrijpen wat er bij jou gebeurt.
Samen ontdekken
Vragen stellen, verbanden zien en onderzoeken wat misschien nog buiten beeld bleef.
Zelf verder kunnen
Niet afhankelijk worden van begeleiding, maar ontdekken wat jij nodig hebt om zelf verder te kunnen.
Mijn ervaring begon niet aan deze kant van de tafel.
Ik weet uit eigen ervaring hoe het is om hulp nodig te hebben, gesprekken te voeren en zelf therapie te volgen, waaronder schematherapie.
Daarnaast ben ik vanuit mijn werk de afgelopen jaren in verschillende GGZ-instellingen gekomen. Niet als behandelaar of begeleider, maar vanuit andere rollen.
Daardoor heb ik verschillende vormen van begeleiding van dichtbij gezien. Vooral heb ik geleerd hoe verschillend mensen, situaties en behoeften kunnen zijn.
Ze heeft me geleerd betere vragen te stellen.
Tussen twee afspraken gaat je leven en alles wat je voelt gewoon door.
Een gesprek met een behandelaar kan diepe indruk maken en veel in beweging zetten.
Maar de echte vragen komen vaak pas als je weer thuis bent. Als je aan het werk bent. Of wanneer je uren later pas beseft wat een gesprek écht met je deed.
Praten in een veilige behandelomgeving kan een waardevolle stap zijn. Maar daarna begint je gewone leven weer.
Hoe neem je wat je hebt besproken mee naar de momenten waarop je het daadwerkelijk nodig hebt?
Juist op die momenten kan ik naast je staan.
Ik neem de plaats van je psycholoog, behandelaar of andere hulpverlener niet in. Mijn begeleiding kan juist aansluiten bij wat er tussen de afspraken door gebeurt.
Samen onderzoeken we waar je tegenaan loopt, welke vragen zijn blijven hangen en hoe je inzichten kunt vertalen naar je dagelijks leven.
Wat die afspraak bij jou in beweging zet, niet altijd.
Heb je nog geen professionele hulp en weet je vooral niet waar je moet beginnen? Dan kunnen we eerst samen overzicht creëren.
Niet om zelf een diagnose te stellen, maar om helder te krijgen wat er speelt en welke volgende stap passend kan zijn.
Wat heb jij nodig om je werk wél te kunnen doen?
Misschien lukt het nog. Maar tegen welke prijs?
Je bent er nog. Je doet je werk nog. Toch merk je dat het steeds meer van je vraagt.
Je concentratie neemt af, je hoofd blijft doorgaan en kleine dingen kunnen ineens veel groter voelen.
Aan de buitenkant lijkt het misschien alsof het nog gaat. Zelf voel je dat je vooral bezig bent om het vol te houden.
Maar: wat heb je nodig om goed te kunnen functioneren?
En misschien ligt het niet alleen aan de hoeveelheid werk.
Taken, verwachtingen, communicatie, grenzen, werkdruk of de samenwerking met een leidinggevende kunnen allemaal invloed hebben.
Soms speelt er ook iets bij jezelf. Je wilt iets anders, maar weet nog niet hoe. Of je merkt dat bepaalde patronen steeds meer energie kosten.
Ook bij dreigende uitval of wanneer je weer probeert terug te keren naar werk, kunnen we kijken naar wat praktisch, realistisch en helpend is.
Juist onderzoeken wat er nodig is om weer verder te kunnen.
Eerst ontdekken of het tussen ons klopt.
Een berichtje is genoeg om te beginnen. Daarna maken we vrijblijvend kennis.
Niet om meteen een traject af te spreken, maar om te ontdekken of er een klik is en jij je vrij voelt om te vertellen wat er speelt.
Met vertrouwen kunnen we verder komen.